İlçe Edirne'nin kuzey yarısındadır. Lalapaşa’nın doğusunda Kırklareli, güney ve güneybatısında Edirne Merkez ilçesi, batı ve kuzeyinde de Bulgaristan bulunmaktadır. Yıldız dağlarının güney ve Lalapaşa yaylasının kuzey kısımlarına ait bazı yerleri kaplar.

Yüzölçümü 554 km²’dir. Yüzölçümü bakımından Edirne'nin beşinci ilçesidir. İlçenin nüfusu, son nüfus sayımına göre 10.154'tür. İlçenin Edirne merkeze olan uzaklığı 24 kilometredir. Nüfus bakımından, şehrin dokuzuncu ilçesi durumundadır. İlçe endüstrisi tarım ve hayvancılığa endekslidir.

Çoğunluğu köylerde yaşayan Lalapaşa nüfusunun büyük bir kısmı tarım ve hayvancılıkla geçimini sağlar. Tahıllar, endüstri bitkileri sebze ve meyve üreterek geçinir. İlçe endüstrisinin son yıllarda daha çok tarıma yöneldiği görülmektedir. Fabrika ve yapım evlerinde un, yarma, peynir, sucuk üretilir. 1992'de işletmeye açılan bir de çimento fabrikası vardır. İlçede işletilmeyen bazı madenler bulunmaktadır.

15 kooperatif ortaklığına sahip olan ilçenin ticaretine, Perşembe günleri kurulan pazar ve her yıl düzenlenen panayır; son beş yıldır Ağustos ayının ilk Perşembe günü başlayıp dört gün süren Yağlı Pehlivan Güreşleri ve Sünnet Şöleni önemli katkılar sağlar.

Tarihçesi

İlçede yerleşik yaşama dair tarih öncesine dayanan izler görülmektedir. İlçe tarihi, yazı bilen Traklarla başlar. Lalapaşa ilk çağda Trak Krallıklarıyla Pers, Büyük İskender ve Büyük Roma İmparatorluklarının sınırları içindeydi. Orta çağda, önce Bizans İmparatorluğuna bağlıydı. 14. yüzyıl ortalarında Osmanlı Türklerinin eline geçti. İlçenin adı, onu ele geçiren birliğin komutanı olan Lala Şahin Paşa'nın isminden gelir. İlçeye bu ad Cumhuriyet döneminde verilmiştir. 1945 yılına kadar Edirne'ye bağlı bir bucak iken aynı yıl içinde ilçe olmuştur. İlçe merkezi Osmanlı döneminde, Çöke bucağına bağlı olan Paşaköy olarak biliniyordu.

İlçe Birinci Balkan Savaşında, Türk-Bulgar birliklerinin çarpışmasına sahne olan yerlerdendi. 1920 yılındaki Türk -Yunan savaşında kolordumuz, Bulgaristan'a çekilirken ilçeden geçmişti. İki yıl kadar süren Yunan egemenliği. Büyük Zafer ve Mudanya Ateşkes Anlaşmasıyla son buldu. Türk Ordusu, 27 Kasım 1922 tarihinde Lalapaşa'yı geri aldı.

Coğrafya ve iklim

İlçenin Kuzey bölümü tepeliktir Tepelerin en yükseği. Muhittin Baba Tepesidir. Burada 600 metre olan yükselti, güneye gidildikçe azalır. Lalapaşa Yaylası, Doğu Trakya Yünlukdüzü denen aşınmış yaylanın bir kısmıdır.

İlçenin ovası, Tunca Çayı vadi tabanındaki küçük düzlüktür. En geniş vadi de bu çaya aittir. İlçedeki vadilerin en uzunu, Lalapaşa Deresini içerir. En büyük akarsuyu, kısa bir parçası ilçede olan Tunca Çayıdır. En uzun akarsuyu ise Lalapaşa, Sinanpaşa ve Hasanağa adlarıyla anılan deredir. Bu Tunca Çayının bir koludur.

İlçenin buyuk bölümü, Akdeniz ikliminin Trakya geçit tipi alanındadır. Bu iklim oldukça sert bir kara iklimidir İlçenin kuzeydoğu köşesi, Karadeniz ikliminin orman tipine ait alanda kalır. Kuru soğuğu daha az, yağışı daha çoktur. İlçe, yağış bakımından yarı nemlidir.

Doğal bitki örtüsü kuru ormandır. Ormanın ortadan Kalktığı yerlerde bozkır oluşmuştur. Bozkır tarla ve otlak olarak kullanılır.

Tarihi Eserler ve Turizm

İlçedeki en önemli tarihsel eserler, taş devrinden kalma türbe ve tapınaklardır. Bu türbelere, tablataş, kapaklıkaya, perikızı evi (dolmen) denir. Yurdumuz Dolmen'leri Lalapaşa ve yöresinden başka yerde yoktur. Bu dolmenler zamanımızdan 4-5 bin yıl öncenin yapıtlarıdır. Lalapaşa içinde bulunan Dolmenin çevre düzenlemesi yapılarak turizm hizmetine sokulmuştur.

Tapınma yerleri ise ulutaş (menhir) adını taşır. Bunlar, dünyada benzeri az bulunan ferlerdir. İlçedeki camimin kiliseden çevrilme olduğu söylenir. Kayıtlarda adı Hacı Lala olarak geçen paşanın yaptırdığı yapılar yıkılmıştır. Ulaşım durumu iyi olan ilçenin konaklama olanakları elverişsizdir. İlçe, uçar ve kaçar avcılığı yününden çekicidir. Turizm açısından önemli olayları, söğütlükte kutlanan Hıdrellez ve panayırdır.

Lalapaşa Kapaklısı(Dolmenler)

İlk Demir Çağında (M.Ö. 1200) yıllarında Kuzey Balkanlar'dan Trakya'ya göç eden bir topluluğa ait mezar anıtı. İri taşlardan yapılan bu tür mezar anıtlarına Batı Avrupa'dan Asya içlerine kadar çeşitli bölgelerde rastlanmaktadır. Özellikle Lalapaşa çevresinde bu Çağa ait çok sayıda Dolmen ve Dikilitaş (menhir) bulunmaktadır.

1994-1995 yıllarında bu Kapaklıkaya Edirne Rotary Kulübü'nün desteği, Edirne Müzesi ve İstanbul Üniversitesi Prehistorya Anabiiim Dalı'nın ortak çalışmalarıyla, temizlenerek onarılmıştır.
A- Mezarı çevreleyen taşlı tepe
B- Giriş bölümü
C- Ön oda içinde mezar ve ölü armağanları
D- Ana oda
olmak üzere dört bölümden oluşur.